Adhyaya 205

Verse 1

अर्जुनेन कर्णपराजयः।। 1 ।। भीमेन कर्णपराजयः।। 2 ।। युधिष्ठिरादिभिर्दुर्योधनादिपराजयः।। 3 ।। पुनर्युद्धाय कृतनिश्चयानां राज्ञां श्रीकृष्णवाक्येन युद्धोद्योगाद्विरम्य स्वस्वालयगमनम्।। 4 ।। द्रौपद्या सह भीमार्जुनयोः कुलालगृहप्रवेशः।। 5 ।। वैशंपायन उवाच। अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः। ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान्।।

arjunena karṇaparājayaḥ|| 1 || bhīmena karṇaparājayaḥ|| 2 || yudhiṣṭhirādibhirduryodhanādiparājayaḥ|| 3 || punaryuddhāya kṛtaniścayānāṃ rājñāṃ śrīkṛṣṇavākyena yuddhodyogādviramya svasvālayagamanam|| 4 || draupadyā saha bhīmārjunayoḥ kulālagṛhapraveśaḥ|| 5 || vaiśaṃpāyana uvāca| ajināni vidhunvantaḥ karakāśca dvijarṣabhāḥ| ūcuste bhīrna kartavyā vayaṃ yotsyāmahe parān||

Verse 2

तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव। उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः।।

tānevaṃ vadato viprānarjunaḥ prahasanniva| uvāca prekṣakā bhūtvā yūyaṃ tiṣṭhata pārśvataḥ||

Verse 3

अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः। वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव।।

ahamenānajihmāgraiḥ śataśo vikirañcharaiḥ| vārayiṣyāmi saṃkruddhānmantrairāśīviṣāniva||

Verse 4

इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः। भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः।।

iti taddhanurānamya śulkāvāptaṃ mahābalaḥ| bhrātrā bhīmena sahitastasthau giririvācalaḥ||

Verse 5

ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान्। संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव।।

tataḥ karṇamukhāndṛṣṭvā kṣatriyānyuddhadurmadān| saṃpetaturabhītau tau gajau pratigajāniva||

Verse 6

ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः। आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः।।

ūcuśca vācaḥ paruṣāste rājāno yuyutsavaḥ| āhave hi dvijasyāpi vadho dṛṣṭo yuyutsataḥ||

Verse 7

इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान्। ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे।।

ityevamuktvā rājānaḥ sahasā dudruvurdvijān| tataḥ karṇo mahātejā jiṣṇuṃ prati yayau raṇe||

Verse 8

युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा। भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली।।

yuddhārthī vāsitāhetorgajaḥ pratigajaṃ yathā| bhīmasenaṃ yayau śalyo madrāṇāmīśvaro balī||

Verse 9

दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः। मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे।।

duryodhanādayaḥ sarve brāhmaṇaiḥ saha saṃgatāḥ| mṛdupūrvamayatnena pratyayudhyaṃstadā''have||

Verse 10

ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः। कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः।।

tato'rjunaḥ pratyavidhyadāpatantaṃ śitaiḥ śaraiḥ| karṇaṃ vaikartanaṃ śrīmānvikṛṣya balavaddhanuḥ||

Verse 11

तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम्। विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति।।

teṣāṃ śarāṇāṃ vegena śitānāṃ tigmatejasām| vimuhyamāno rādheyo yatnāttamanudhāvati||

Verse 12

तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ। अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि स्वयंवरपर्वणि प़ञ्चाधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 205 ।।

tāvubhāvapyanirdeśyau lāghavājjayatāṃ varau| ayudhyetāṃ susaṃrabdhāvanyonyavijigīṣiṇau|| || iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi svayaṃvaraparvaṇi pa़ñcādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ|| 205 ||

Verse 13

कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे। इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम्।।

kṛte pratikṛtaṃ paśya paśya bāhubalaṃ ca me| iti śūrārthavacanairabhāṣetāṃ parasparam||

Verse 14

ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि। ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत्।।

tato'rjunasya bhujayorvīryamapratimaṃ bhuvi| jñātvā vaikartanaḥ karṇaḥ saṃrabdhaḥ samayodhayat||

Verse 15

अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा। प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन्।।

arjunena prayuktāṃstānbāṇānvegavatastadā| pratihatya nanādoccaiḥ sainyāni tadapūjayan||

Verse 16

कर्ण उवाच। तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे। अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च।।

karṇa uvāca| tuṣyāmi te vipramukhya bhujavīyarsya saṃyuge| aviṣādasya caivāsya śastrāstravijayasya ca||

Verse 17

किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम। अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः।।

kiṃ tvaṃ sākṣāddhanurvedo rāmo vā viprasattama| atha sākṣāddharihayaḥ sākṣādvā viṣṇuracyutaḥ||

Verse 18

आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः। विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे।।

ātmapracchādanārthaṃ vai bāhuvīryamupāśritaḥ| viprarūpaṃ vidhāyedaṃ manye māṃ pratiyudhyase||

Verse 19

न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः। पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः।।

na hi māmāhave kruddhamanyaḥ sākṣācchacīpateḥ| pumānyodhayituṃ śaktaḥ pāṇḍavādvā kirīṭinaḥ||

Verse 20

दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा। विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन्।।

dagdhā jatugṛhe sarve pāṇḍavāḥ sārjunāstadā| vinārjunaṃ vā samare māṃ nihantumaśaknuvan||

Verse 21

तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत। नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान्।।

tamevaṃvādinaṃ tatra phālgunaḥ pratyabhāṣata| nāsmi karṇa dhanurvedo nāsmi rāmaḥ pratāpavān||

Verse 22

ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः। ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात्।।

brāhmaṇo'smi yudhāṃ śreṣṭhaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ| brāhme paurandare cāstre niṣṭhitoguruśāsanāt||

Verse 23

स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव। निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम्।।

sthito'smyadya raṇe jetuṃ tvāṃ vai vīra sthiro bhava| nirjito'smīti vā brūhi tato vraja yathāsukham||

Verse 24

वैशंपायन उवाच। एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः। ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम्।।

vaiśaṃpāyana uvāca| evamuktvā'tha karṇasya dhanuściccheda pāṇḍavaḥ| tato'nyaddhanurādāya saṃyoddhuṃ sandadhe śaram||

Verse 25

दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः। तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः।।

dṛṣṭvā taccāpi kaunteyaśchitvā taddhanurāśugaiḥ| tathā vaikartanaṃ karṇaṃ bibheda samare'rjunaḥ||

Verse 26

ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः। शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत्।।

tataḥ karṇastu rādheyaḥ chinnachanvā mahābalaḥ| śarairatīva viddhāṅgaḥ palāyanamathākarot||

Verse 27

पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः। ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा।।

punarāyānmuhūrtena gṛhītvā saśaraṃ dhanuḥ| vavarṣa śaravarṣāṇi pārthaṃ vaikartanastathā||

Verse 28

तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः। ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः।।

tāni vai śarajālāni kaunteyo'bhyahanaccharaiḥ| jñātvā sarvāñśarānghorānkarṇo'dāvaddrutaṃ bahiḥ||

Verse 29

ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः। अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ।। विजिगीषिणौ विजिगीषावन्तौ।।

brāhmaṃ tejastadā'jayyaṃ manyamāno mahārathaḥ| aparasminvanoddeśe vīrau śalyavṛkodarau|| vijigīṣiṇau vijigīṣāvantau||

Verse 30

बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च। अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ।।

balinau yuddhasaṃpannau vidyayā ca balena ca| anyonyamāhvayantau tu mattāviva mahāgajau||

Verse 31

मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम्। प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः।।

muṣṭibhirjānubhiścaiva nighnantāvitaretaram| prakarṣaṇākarṣaṇayorabhyākarṣavikarṣaṇaiḥ||

Verse 32

आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः। ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः।।

ācakarṣaturanyonyaṃ muṣṭibhiścāpi jaghnatuḥ| tataścaṭacaṭāśabdaḥ sughoro hyabhavattayoḥ||

Verse 33

पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः। मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम्।।

pāṣāṇasaṃpātanibhaiḥ prahārairabhijaghnatuḥ| muhūrtaṃ tau tadā'nyonyaṃ samare paryakarṣatām||

Verse 34

ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे। अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा।। वनोद्देशे रङ्गदृशां निवासस्थाने।।

tato bhīmaḥ samutkṣipya bāhubhyāṃ śalyamāhave| apātayatkuruśreṣṭho brāhmaṇā jahasustadā|| vanoddeśe raṅgadṛśāṃ nivāsasthāne||

Verse 35

तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः। यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली।।

tatrāścaryaṃ bhīmasenaścakāra puruṣarṣabhaḥ| yacchalyaṃ pātitaṃ bhūmau nāvadhīdbalinaṃ balī||

Verse 36

पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते। विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम्।।

pātite bhīmasenena śalye karṇe ca śaṅkite| vismayaḥ paramo jajñe sarveṣāṃ paśyatāṃ nṛṇām||

Verse 37

ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत्। ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट्।।

tato rājasamūhasya paśyato vṛkṣamārujat| tatastu bhīmaṃ saṃjñābhirvārayāmāsa dharmarāṭ||

Verse 38

आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत। धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम्।।

ākārajñastathā bhrātuḥ pāṇḍavo'pi nyavartata| dharmarājaśca kauravya duryodhanamamarṣaṇam||

Verse 39

अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम्। ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम्।।

ayodhayatsabhāmadhye paśyatāṃ vai mahīkṣitām| tato duryodhanastaṃ tu hyavajñāya yudhiṣṭhiram||

Verse 40

नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः। एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा।।

nāyodhayattadā tena balavānvai suyodhanaḥ| etasminnantare'vidhyadbāṇenānataparvaṇā||

Verse 41

दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः। ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः।।

duryodhanamamitraghnaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ| tato duryodhanaḥ kruddho daṇḍāhata ivoragaḥ||

Verse 42

प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः। छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे।।

pratyayudhyata rājānaṃ yatnaṃ paramamāsthitaḥ| chittvā rājā dhanuḥ sajyaṃ dhārtarāṣṭrasya saṃyuge||

Verse 43

अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम्। दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव।।

abhyavarṣaccharaughaistaṃ sa hitvā prādravadraṇam| duḥśāsanastu saṃkruddhaḥ sahadevena pārthiva||

Verse 44

युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः। उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः। उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च।।

yuddhvā ca suciraṃ kālaṃ sahadevena nirjitaḥ| utsṛjya ca dhanuḥ saṅkhye jānubhyāmavanīṃ gataḥ| utthāya so'bhidudrāva sosiṃ jagrāha carma ca||

Verse 45

विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः। मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै।।

vikarṇacitrasenābhyāṃ nigṛhītaśca kauravaḥ| mā yuddhamiti kauravya brāhmaṇenābalena vai||

Verse 46

दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै। तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ।।

duḥsaho nakulaścobhau yuddhaṃ kartuṃ samudyatai| tau dṛṣṭvā kauravā yuddhaṃ vākyamūcurmahābalau||

Verse 47

निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता। दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः।।

nivartantāṃ bhavanto vai kuto vipreṣu krūratā| durbalā brāhmaṇāśceme bhavanto vai mahābalāḥ||

Verse 48

द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले। ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम्।।

dvāvatra brāhmaṇau krūrau vāyvindrasadṛśau bale| ye vā ke vā namastebhyo gacchāmaḥ svapuraṃ vayam||

Verse 49

एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः। जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः।।

evaṃ saṃbhāṣamāṇāste nyavartantātha kauravāḥ| jahṛṣurbrāhmaṇāstatra sametāstatra saṅghaśaḥ||

Verse 50

बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि। प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः।।

bahuśaste tatastatra kṣatriyā raṇamūrdhani| prekṣamāṇāstathā'tiṣṭhanbrāhmaṇāṃśca samantataḥ||

Verse 51

ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः। विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते।।

brāhmaṇāśca jayaṃ prāptāḥ kanyāmādāya niryayuḥ| vijite bhīmasenena śalye karṇe ca nirjite||

Verse 52

दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात्। शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम्।।

duryodhane cāpayāte tathā duḥśāsane raṇāt| śaṅkitāḥ sarvarājānaḥ parivavrurvṛkodaram||

Verse 53

ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ। विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च।।

ūcuśca sahitāstatra sādhvimau brāhmaṇarṣabhau| vijñāyetāṃ kvajanmānau kvanivāsau tathaiva ca||

Verse 54

को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे। अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः।।

ko hi rādhāsutaṃ karṇaṃ śakto yodhayituṃ raṇe| anyatra rāmāddroṇādvā pāṇḍavādvā kirīṭinaḥ||

Verse 55

कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः। को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे।।

kṛṣṇādvā devakīputrātkṛpādvāpi śaradvataḥ| ko vā duryodhanaṃ śaktaḥ pratiyothayituṃ raṇe||

Verse 56

तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम्। बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात्।।

tathaiva madrādhipatiṃ śalyaṃ balavatāṃvaram| baladevādṛte vīrātpāṇḍavādvā vṛkodarāt||

Verse 57

वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे। क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात्।। समुत्क्षिप्य कूष्माण्डफलवदपातयत्।।

vīrādduryodhanādvā'nyaḥ śaktaḥ pātayituṃ raṇe| kriyatāmavahāro'smādyuddhādbrāhmaṇasaṃvṛtāt|| samutkṣipya kūṣmāṇḍaphalavadapātayat||

Verse 58

ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा। अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत्।।

brāhmaṇā hi sadā rakṣyāḥ sāparādhā'pinityadā| athainānupalabhyeha punaryotsyāma hṛṣṭavat||

Verse 59

वैशंपायन उवाच। तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान्। अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे।। अवहारो युद्धान्निवर्तनं।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tāṃstathāvādinaḥ sarvānprasamīkṣya kṣitīśvarān| athānyānpuruṣāṃścāpi kṛtvā tatkarma saṃyuge|| avahāro yuddhānnivartanaṃ||

Verse 60

तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः। निवारयामास महीपतींस्ता- न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान्।।

tatkarma bhīmasya samīkṣya kṛṣṇaḥ kuntīsutau tau pariśaṅkamānaḥ| nivārayāmāsa mahīpatīṃstā- ndharmeṇa labdhetyanunīya sarvān||

Verse 61

एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः। यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः।।

evaṃ te vinivṛttāstu yuddhādyuddhaviśāradāḥ| yathāvāsaṃ yayuḥ sarve vismitā rājasattamāḥ||

Verse 62

वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता। इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः।। संयुगे तत्कर्म कृत्वा तूष्णींभूताविति शेषः।।

vṛtto brahmottaro raṅgaḥ pāñcālī brāhmaṇairvṛtā| iti bruvantaḥ prayayurye tatrāsansamāgatāḥ|| saṃyuge tatkarma kṛtvā tūṣṇīṃbhūtāviti śeṣaḥ||

Verse 63

ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः। कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ।।

brāhmaṇaistu praticchannau rauravājinavāsibhiḥ| kṛcchreṇa jagmatustau tu bhīmasenadhanañjayau||

Verse 64

विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ। कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः।।

vimuktau janasaṃbādhācchatrubhiḥ parivikṣatau| kṛṣṇayānugatau tatra nṛvīrau tau virejatuḥ||

Verse 65

पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ। तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत्।।

paurṇamāsyāṃ ghanairmuktau candrasūryāvivoditau| teṣāṃ mātā bahuvidhaṃ vināśaṃ paryacintayat||

Verse 66

अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते। धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः।।

anāgacchatsu putreṣu bhaikṣakāle ca liṅghite| dhārtarāṣṭrairhatāśca syurvijñāya kurupuṅgavāḥ||

Verse 67

मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः। विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः।।

māyānvitairvā rakṣobhiḥ sughorairdṛḍhavairibhiḥ| viparītaṃ mataṃ jātaṃ vyāsasyāpi mahātmanaḥ||

Verse 68

इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा। ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते।।

ityevaṃ cintayāmāsaṃ sutasnehāvṛtā pṛthā| tataḥ suptajanaprāye durdine meghasaṃplute||

Verse 69

महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः। ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत्।। ब्रह्म ब्राह्मणजातिः उत्तरं उत्कृष्टं यस्मिन्स ब्रह्मोत्तरः।।

mahatyathāparāhṇe tu ghanaiḥ sūrya ivāvṛtaḥ| brāhmaṇaiḥ prāviśattatra jiṣṇurbhārgavaveśma tat|| brahma brāhmaṇajātiḥ uttaraṃ utkṛṣṭaṃ yasminsa brahmottaraḥ||