अन्योक्तयः १२७५
14 verses
14 verses · free forever
Listen at your pace. New audio may take a moment to prepare. Narration settings
Verse 1
अन्योक्तयः १२७५ खूवीभिर्दछितं वपुः फकवखितं धूटखीभिरायुदशो- नीरन्धेः ककचोपभर्दरूपुटेः पक्षद्वयं कीरेितम् । पणां एव मनोरथाः किमपरं कल्याणि कल्पायुतं जीयाः केतकि दोह निर्ममपथं जीवव्वसौ षट्पश्चः ॥ २२४ ॥
Verse 2
कति पट्टुविता न पुष्पिता वा तरवः सान्त समन्ततो वसन्ते । जगतां विजयाय मीनकेतोः सहकारी सहकार एष पव । २३५५ ॥ दिङमण्डरं परिमरः सरभीकरोषि सोन्द्यंमावहसि लोचनलोभनीयस्र । हदो रसार फलव्यं तथापि दूये यद़ भ्रान्थिरुं च कुटिं च (वपुर्जिंभषिं ॥ १३६ ॥
Verse 3
तारीतरोरनुपकारि फर फारेत्वा ठछज्जावराडाचेत पव विनारायोगः। पत्त चित्रखपकृव्य फलैः परेभ्यः प्राणान्निजान् सपदि यत्कद्टी जहाति ॥ १३४७ ॥
Verse 4
ययापे न भवाते हानिः परकोया चरति रासमे दाक्षाम् । असमञ्स तु मत्वा तथापि खलु खियते चेतः ॥१९३८ ॥
Verse 5
दसिरकस्य द्ासीयं बद्री यदि रोचते। पतावतेव किं डाक्चषा न साक्चादमतप्रदा ॥ १३९ ॥
Verse 6
विराटं राल्मल्या नयनसुभगं वीक्ष्य सुभगं कस्यासीद्रद्धि : फलमपि भवेत्तादट रामिति । शिरं तस्र स्थित्वा फटमपि न काटे परिणतं पिपाके तुलान्तः सपदि मरुता सोप्यपह्तः ।॥१४० ॥
Verse 7
उच्चैरेष तरुः फटे च पृथटं रश्वा इाको हर्षितः पक्वं रािवन विहाय जडधीस्तां नारिकेटा गतः । स्थित्वा तत्र बुभुश्चितेन मनसा यत्नः कृतो भदन आशा तस्य न केवर विगषिता चस्नचुगता चुणतांस् ॥ १४१२। चु. भ् ९ १८ लुधभूषणमं माये जीवाति बीजा्ये किमन्ये बजप्रररकाः । छाति साचेन्त्य मनसा विददे दाडिमीफलम् ।॥ १४२ ॥
Verse 8
सिम्ब किं बहुनोक्तेन निष्फलानि फलानि ते । यानि संजातपाकाने काका निःदाषयन्ति हि ॥ १४३ ॥
Verse 9
गातं कण्टकसकुटे प्रविरटखच्छाया न चायासल्ह निभेन्धः कुसुमोत्करस्त्व फर न क्ष दििनाराक्षमम् । बन्ूल द्रुम मूरखमेति न जनस्तत्तावदास्तामहों अन्येषामापि राखिनां फटवतां रक्षाथमार्नायसे ॥ १४४ ॥
Verse 10
किं पुष्यः किं फछस्तस्य करीरस्य दुरात्मनः । येन ब्राद्धं समासाय न कृतः पात्रसंग्रहः॥ १४५ ॥
Verse 11
किंडके इाकमातिष्ठ चिरभाविफलाराया । बाद्यरङ्खमप्रसङ्ख्न के के नानन वाश्चिताः ॥ १४६ ॥
Verse 12
अथि कमखिनि तत्ते जन्मङ्खाद्धिः सरस्यां पारिणयनावेधानं भानुना ताद्ेधेन । इति कुरख्यगड्द्धा तत्समक्ष विशङ्कं मधुपक्रुरुसखित्व ब्रहि किं ते निदानम् ।॥ १४४७ ॥
Verse 13
किं वीरुधो भ्रावि न सान्त सहस्ररोन्या यासां दलखाने न परोपकरतिं भजान्त। एकव विषु विराजाति नागवष्टी या नागरीवद्नचन्दमटकराते ॥ २१४८ ॥
Verse 14
थं प्वतान्याक्तयः-- रोहणाचट रेषु कस्तुखां कुरुत तव । यस्य पाषाणखण्डानि मण्डनानि महीभुजाम् ॥ १४९ ॥