अन्योक्तयः १६

Verse 1

अन्योक्तयः १६ रे रे काक वराक साकमयुना पैस्कोकिरेनाधुना स्पधांवन्पुमुपेयुषस्तव तु फं टन्जापे नो जायते ॥ १०५ ॥

Verse 2

रसाटरिखरासतीनाः दातं सन्तु पतत्रिणः । तन्मज्जरीरसामीदं विदुरव कूहूसुखाः ॥ १०६ ॥

Verse 3

मयूरस्य- अये नीलग्रीव क्र नुं खट् सखे तेय मुनयः परं तोषं येषां तवं रववेखासार तनुते । अमी दृराल्कूराः क्रणितामिदमाकण्यं सहसा त्वरन्त हन्तुं ासहह रावराः पुद्धितरराः ॥ १०७ ॥

Verse 4

एतास्मिन्मरया चले बहुविधः किं तैरकिंचित्करैः काकोटुककपोतकाकिटरूक रेकोपि पाश्वंस्थितः। केकी कूजति चेत्तदा विघारेतव्याङखाषटीबन्धनः सेव्यः स्यादिह सव॑ंलोकमनसामानन्दनश्चन्दनः ।॥ १०८ ॥

Verse 5

केका कर्णामृतं ते सकसुमकवरीकान्तिहाराः कलापाः कण्टच्छाया पुरारेगंररुविरुचिरा सौहृदं मेधसङ्न्धेः । विश्वद्वेषिद्धिजिह्वस्छरदरुपिरशेतनिव्यमाहारव््तिः केः पुण्येः प्राप्तमेतत्सकट मपि सखे चित्तवृत्तं मयुर ॥ १०९ ॥

Verse 6

शक्रस्य- क श्रणीपरिवृढवृथा.. ..--.--) अमुष्मिन्नयाने विहगखल एष प्रतिकलं विलोलः काकाटः क्वणति पटु यात्कटुतरम् । सखे तावत्कीर टृढय हादे वाच च सकलां न मोनेन न्यनो भवति गुणभाजां गुणगणः ॥ ११० ॥

Verse 7

इयं पट्टी भिटटरचितसमारम्भरासेकैः समन्तादाकान्ता विषपिषसबाणप्रणायभिः तरीरस्य स्कन्ये ममय सभयं कीर निभतं न वाणी कल्याणी तदिह स॒खसुद्धेव रारणम् ॥ १११ ॥

Verse 8

ध वचय ५] ८ २४ भषण काकस्य--- कृष्णं वपुवंहतु चम्बतु सत्कलानि रम्येषु संचरतु चूतवनान्तरेषु । पुस्कोकिलस्य चरितानि करोतु काम काकः कटष्वनिविधी खलु काक एव ॥ ११२ ॥

Verse 9

पाथे निपतितान्शन्ये दृष्टा निरावरणान्... दधिभ्रतघटान्गर्वोन्धर८?)ससुद्ध कन्धरः। निजससुचिताश्वे्टास्तास्ता विकारङाताकुरो यादे न कुरुते काणः काकः कदानु करिष्यते ॥ ११३॥

Verse 10

बकस्य- उभो पक्षौ शद्धो थावे वियति चावारितगातिः सदा मीनान्भुङ्के वसाति शिरसस्थाणुाशोरसि । बके सर्वश्चान्यो गुणससदयः कश्चिद्धिको। गुणाः स्थाने मान्या न तु नरवरस्थानराहेताः ॥ ११४ ॥

Verse 11

कोर ज्लमस्त्वां छखदुाने शारासि क्वा शिरसि- स्तव न्याय्या ब्रात्तेनं पुनरथ गाद समाचिता । इतश्चतश्वाभ्रारेहटह रिहेठातररेत- क्षितिधग्रासेकमग्रहकतिमिपोतः पातिरपाम् ॥ ११५५ 6 खयातस्य- अदृष्टव्यापारं गतव ति दिनानामापेपतौ यङहाःरोषीश्रते डारिनि गतधाच्ि भ्रहगणे । तथान्थ संजातं जगङ्कपनते मधसमये यथामी गण्यन्ते तमसि पटवः कीटमणयः ॥ ११६॥

Verse 12

इन्वुः प्रयास्याते विनङक्ष्याति तारकश्रीः स्थास्यन्ति रीढातिभेरा न माणेप्रदीपाः। अन्धं समग्रमपि कीटमपो भविष्य- स्युन्मेषमेष्यति भवानोति दूरमेतत् ॥ ११७ ॥

Verse 13

अन्थोक्तयः ण जस्य कणे चामरचारुचञ्चुकछिकाः कण्ठे मणीनां गणाः सिन्दूरपरकराः रिरःपरिसंरे पाश्वान्तिके किङ्किणी । छन्धश्चन्नपवाहनन कणिणा बद्धेन भूषाविधि- स्तत्किं भधरधूटि धूसरतनुमान्यो न वन्यो गजः ॥ ११८ ॥

Verse 14

कि कुरूष्व परिभुङ्ध्व सरोरुहाणि गाहस्व रीटतटनिक्लरिणीपयांसि । भावानुरक्तकरिणीकरलाटिताङ्खः मातङ्गः मुञ्च म॒गराजरणाभिखाषम् ॥ ११९ ॥

Verse 15

तापो नापगतस्तृषा न च कृशा धूटी न धूता तनो- ने स्वच्छन्दमकारि केटिकवलः का नाम कटिस्पृहा । दूरोश्कषिप्तकरेण हन्त करिणा स्प्ृष्टान वा पाश्चेनी प्रारब्धो सधुपेरकारिणीमहो क्नाङ्ारकाखाहरः ॥ १२०॥

Verse 16

भो भोः कशेन््र दिवसानि कियान्त तावत् तास्मन्मरो समतिहय कुत्रचिच्वम् । रेवाजलेनिजकरेणुकरपरयुक्ते- शेयः शमं गमयितासे निदाघदाहम् ॥ १२१ ॥

Verse 17

दानार्थिनो मधुकरा यदि कणतारै- दसीकृताः करिवरेण मदान्धलुध्या । तस्यैव गण्डयुगमण्डनहानिरेषा श्ुद्धगः पुनर्विकचपदमवने वसान्ते ॥ १२२ ॥

Verse 18

अथ सिंहृस्य- मगेभ्यो रक्ष्येत क्षितं नरेस्तरणमयेरपि । सिंहाक्रान्तं प्रूनभूढ न हयेन च दन्तिभिः ॥ १२३ ॥

Verse 19

अस्मिन्नमभ्भोदवुन्दध्वनिजानितरूषि प्रक्च माणेन्तरिक्षं सा काक व्थाकुरो भूरतराशेखररावक्रव्यटेशानङान । धत्ते मत्तेभद्ुम्भव्यतिकरकरजग्रामवजाप्रजाय प्रासन्यासक्तस्ुक्ताधवीखतक वलो न स्प्रहामतर सिंहः ॥ १२४ ॥

Verse 20

१६ वुधश्रषणम् क्षुल्क्षामोपि जराकृराोपि दिथिखप्राणपे कष्टां दडा- मापन्नोपे विपन्नदीधितिरपि प्राणेषु गच्छस्स्वपि । मत्तेभेन्दाविभेन्नकूम्भदरनग्रासेकवबष््स्प्रहः किं जीर्णं तृणमत्ति मानमहतामग्रेसरः केसरी ॥ १२५ ॥

Verse 21

परिणतग्भभरातां सिंहवधः राट कीवि पिने । अन्वेषयति मद्ान्धद्धिरदेन सिक्छमवनितटम् ॥ १२६ ॥

Verse 22

भृगस्य-- दूवान्करतणाहारा धन्यास्तात वने मृगाः । विभवोन्मत्तचित्तानां न परयान्ति सुखानि यत् ॥ १२७ ॥

Verse 23

रोमन्थमाचरय मन्थरमेत्य निदां मञ्च श्रमं तदनु संचर रे यथेच्छम्, दूरे स पामरजनो मुनयः किलत कि, क, कि, निष्कारणं हरिणपोत अिभोषे कस्मात् ॥ १२८ ॥

Verse 24

कारिम्ना गतं स्वनाम गङिते जाता करद्ाभेषा # # # # # अिभुवनं कि प्राप्रसुच्चेमुंग । अस्माक वसतां वनेपि वसता वाज्छन्ति नन्ोपमां कस्तुरहरिणाभधाजानि जने स्थाने विहारः स्थितिः ॥ १२९॥

Verse 25

बृष्वान्योक्तयः-- यदयपि चन्दनविटपी विधिना फर्पृष्पवजितो विहितः । निजवपुषेव परेषां तथाप संतापमपहरति ॥ १३० ॥

Verse 26

केचिट्टोचनहारिणः कतिपयाः सारभ्यसंभारिणः केप्यस्ये फटधारिणः प्रतिदिशं ते सन्तु हन्त उमाः । धभ्योयं हरि चन्दनः परिरसे यस्य स्थितैः शाखिभिः शाकोटादिभिरम्यहो मृगदटरामङ्घषु टीखायते ॥ १३१ ॥

Verse 27

कुसुमस्तचका नघ्राः सत्येव परितो रताः । तथापि श्रमरभरान्ति करोत्येकेैव मारूती ॥ १३२ ॥