कर्त ॥ पिपी

Verse 1

कर्त ॥ पिपी बवान्याः स्ततः निषध्नसमाप्तये श्रीमवान्याः स्ततिं स्वरुताम -- स्फटिफराचतपीठे श्यामलाङ्गीं भवानी- मरूुणचरणकान्ति भासयन्तीं स्वरूपम् । नखमणिगुणयुक्ता अङगुखीभांसयन्तीं पिजितसितगरुद्धि्रूएरभुल्फयुग्मम् ॥ १८ ॥

Verse 2

पद्मरागारुणश्रीकदिरःपृष्पेण दोभिताम् । हतद्वीतांश्यतेजस्कसक्ता चन्दो पदोभिताम् ॥ १९ ॥

Verse 3

अतीव सुकुमाराङ्गीं प्रो्टसच्चणकुण्डलास् । भ्रवछिभाङ्खसीन्दयजितकामरारासनाम् ॥ २० ॥

Verse 4

मदिरामदसंघणमदिराक्षीं मदालसाम् । निर्मलादर्ासंदराकपोठकफट प्रभाम् ॥ २१॥

Verse 5

विसार तिलका स॒क्तागुणसमान्विताम् । विभासदत्नसंयुक्तां कणभूषणरोभिताम् ॥ २२ ॥

Verse 6

नानाठङ्ारसयुक्तां नासान्यस्तमयूरिकाम् । पर्णेन्दुहय वदनां प्रवारूतुङिताधराम् ॥ २३ ॥

Verse 7

स॒व्तटस्तनद्वन्दमुक्ताकञ्चुकिकात्रताभ् । चतुशजां पद्महस्तां पद्नेत्रषिराजिताम् ॥ २४ ॥

Verse 8

रतिरक्तां शाम्थकान्तां निख्ननाभिं तन्दरीम् । कुरामध्यां कृशाङ्गी च ध्यानयोगासने रताम् ॥ २५ ॥

Verse 9

विटखसक्तवसनां रक्तकाश्चीपारेव्रताम् ॥ । विरहाजघनां रम्यां सौन्दर्यादायमन्दिराम् ॥ २६ ॥

Verse 10

सुव्णरम्भां दम्भारि८?)मदृष्टोरुविराजताम् । कामेषुधिसुहज्नङ घां जानुयुग्मोपदोभेताम् ॥ २७ ॥

Verse 11

इति चन्द चडरमणीस्तुतिमेणा धरणीरारम्भुरचितामतिभक्तवया । मनुजः पटेदनुदिन स किटोचे- भुवि भारतीजटथिजानिटयं स्या॥ २८ ॥

Verse 12

ध्र घुधभ्रषणम् ` अथ प्राचनिननस्छतः- चलत्कर्णानिरोदधर्तसिन्दरूरारूुणिताम्बरः । जयकारे विखजन्सन्ध्यामिव गजाननः ॥ २९ ॥

Verse 13

हरकण्ठग्रहानन्दमीलिताक्षी नमाम्युमाम् । काठकृटविषस्पदाजातम् च्छांगतामिव ॥ ३० ॥

Verse 14

चन्दाननाधदेहाय चन्दांश्चुसितकीतये । चन्दार्कानलनेचाय चल्दाधशिरसे नमः ॥ ३१ ॥

Verse 15

तारानायकरोखरायं जगदाधाराय धाराधर- च्छायाधारककन्धराय शिरिजासङ्धेकड्युडन्गारिणे । नया रेखरिणे दशा तिलकिने नारायणेनाच्िणे नाभेः कङ्कणिने नगेन गरहिणे नाथाय नेत्यं नमः ॥ ३२ ॥

Verse 16

नमस्तुम्ब शिरश्चम्बिचन्द्र चामरचारवे व्येटोक्यमगरारम्भमरूटस्तम्भाय शाम्भवे ॥ ३३ ॥

Verse 17

वामाङ्खाकृतवामाङ् कण्डलीकृतकुण्डली । आिरस्तु पुरो वस्तु भरतिभूत्यम्बराम्बरम् ॥ ३४ ॥

Verse 18

पिनाकपाणिबादेन्दुभस्ममन्दाकिंनीयुता। तथापि भव ते म॒र्तिरपवगौनुसारिणी ॥ २५ ॥

Verse 19

पुश्ीभतं प्रम गोपाङ्गनानां मति) भूतं भागधयं यदनाम् । पकीभतं गुप्तचरं श्रवीनां ईइयामी भत बह्म मे सन्निधत्ताम् ॥ ३६ ॥

Verse 20

नवनीटमेधरूाचेरः पुरः पमान् अवनीसवाप्य धतगोपविग्रहः । नवनीतकीतिरमरैरपि स्वयं नवनीताभक्षुरधुना स चिन्त्यते ॥ ३७ ॥

Verse 21

अतििपुटं कुचयुगलं रहासे करेरामृरदान्महरुक्षम्याः। तदपि हतं निजहृदयं जयति हरिर्मुगयमाण इव ॥ ३८ ॥

Verse 22

आरोषः मकरीविरचनभङ्ग्या राधाकृचकलङापीडनव्यसनी । ऋजुमपि टेखां टुम्पन्नटवरयेषो हरिजेयति ॥ ३९ ॥

Verse 23

खिन्नोसि सुश्च रीं बिभमो वयमिति वद्इस शिधेखभुजः । गिरिवरभुमदिततबाहुषु गोपेषु हसन्हरिजयति ॥ ४० ॥

Verse 24

वेदानुद्धरते जगा्नेवहते भूगोटमुद्िभ्रते दैव्यं दारयते बिं छटयते क्षत्रक्षयं कुवते । पौलस्त्यं जयते हटं करयते कारुण्यमातन्वते म्टेच्छान्मूच्छयते दशाकृतिकृते कृष्णाय तुभ्यं नमः ॥ ४१ ॥

Verse 25

तं चन्दे पदसख्ानसुपतवी तच्छराछटात् । गङ्ग श्लोतख्रयेभेव यं सदैव निषेवते ॥ ४२ ॥

Verse 26

छ्युकतुण्डच्छविसवितुश्वण्डरुचेः पुण्डरीकवनबन्धोः । मण्डटस्ादतं वन्दे कुण्डटमाखण्डलारायाः ॥ ४३॥

Verse 27

अथाशिषः-- सानन्दं नम्द्हस्ताहतसरजरवाहतको मारबार्है- त्रासान्नासाग्ररन्धं विशाति फाणिपतौ भोगसंकोचभानि । गण्डोड्ीनालिमालाञुखरितककुभस्ताण्डवे गलपाणे- वैनायक्यश्चिरं वो वदनविधुतयः पान्तु चीत्कारवत्यः ॥ ४४ ॥

Verse 28

गण्डस्थलीगलद्मन्दमदप्रवाह- मायददिरेफमधुरस्वरदत्तकणंः । हषांदिवाखसनिमीखितनेच्रयुग्मो विघ्नच््छिदं भवतु भ्रूतपतिगणेराः ॥ ४५ ॥

Verse 29

अथ भवान्याः-- अचुकरृतमक वणां शोभितकणां कद् म्बसुक्रेन । नखसुखसुख रितवीणा मध्ये क्षीणा शिवा रिव कूर्यात् ॥ ४६॥

Verse 30

स्वेदत्ते कथमीटेङः प्रियतमे त्वन्ने्वह्यय धिषा । क स्माद्वेपितमेतदिन्दुवदने भोगीन्दभीतेर्भव । रोमाश्चः कथमेष देवि भमनामाम्भसां सीकरे- रिष्थं भतंरि भावगोपनपरा गोरी चिरं पातु नः ॥ ४७॥

Verse 31

॥, वुधभूषणम् विज्ाणे सढ््रन्दे सवितरि तरे वज्रिणि ध्वस्तवजे जाताङङ्के राहाङ्के विरमति मरुति त्यक्तवेरे केरे । श्रैृण्ठे कण्ठितास्रे महिषमतिरुषा पीरुषोपघ्रनिघ्ं निर्विधं निन्रती वः रामयतु ढुरित भ्ूरिभावा भवानी ॥ ४८ ॥

Verse 32

तव करकमलस्थां स्फाटिकीमक्षमालां नखकिरणविभिन्नां दाडिमीबीजबुध्या । अनुकटमनुकूर्वन्येन कीरो निरुद्धः स भवतु मम भृत्ये वाणि ते मन्दहासः ॥ ४९ ॥

Verse 33

अथ शभोः-- जीणीप्युत्कटकारकृटकवरे प्यु हटान्मन्मथे नीते भास्करभारनेत्रतनुतां कल्पान्तदावानले । यः राक्त्या समटंकृतीपि शिनं रीखात्मजां स्वधुनीं धत्ते कौतुकराजनीतिनिपुणः पायात्स वः दाङ्करः ॥ ५० ॥

Verse 34

केय्रीकृतकङ्कणीकरृतजटाजूटावतसीकृत- न्यावट्टीकुतकुण्डलीकूतकटासूत्रीकृतादीश्वरः । पायाद्स्तिखुकी कृतपरियतमादर्घीकृताक्चीकृत- यतारम्भपणीकूतेन्दुराकलः काव्यायनीकामुकः ॥ ५१॥

Verse 35

पातु वो नीरुकण्ठस्य कण्ठः इयामाम्बुदोपमः । गोभजलकता यत्र वियुद्धेखेव राजते ॥ ५२॥

Verse 36

स धूजरिजटाजृटो जायतां विजयाय वः । यतरैकापि लताभ्रान्ति करोत्ययापि जाह्नवी ॥ ५३ ॥

Verse 37

अथ विष्णाः- कृष्ण त्वं नवयीवनोसि चपला प्रायेण गोपाङ्गना कसो भूपतिरब्जनारमृदुखग्रविा वयं गोदुहः । तयाचेऽञ्जखिना भवन्तमधुना व॒न्दावनं मन्दु) ना। मा यासीरिति नन्दगोपवचसा नघ्रो हरिः पातु वः ॥ ५४ ॥

Verse 38

भ्राभ्यन्मन्दरकन्दरोद्रदरी व्यावर्तिभिचारिधेः कल्टोलेरलमाकूटं कलयतो लक्ष्म्या सुखाम्भोरुहम् । अआरिषः ७ ओस्सुक्याच्रखाः स्मराददिकसिता भीत्या समाकुश्विताः रोधेन ज्वखिता मुदा मुकुलिताः रीरेटंशः पातु वः ॥ ५५ ॥

Verse 39

अोन्मीखितलखो चनस्य पिबतः पर्याप्तमेकं स्तनं सयः प्रस्नुतदुग्धादिग्धमपरं हस्तेन संमार्जता । मारा चाङ्गङ्चारखितस्य चिुकस्मेरायमाने सुखे विष्णोः क्षीरकणाम्बुधामधवला दन्तद्युतिः पातु वः ॥५६ ॥

Verse 40

गच्छाम्यच्युत दुर्शानेन भवतः किं त॒सिरुत्पयते किन्त्वेवं विजनस्थयोहतजनाः संभावयत्यन्यथा । इत्यामन्त्रणभङ्कसाचिततवृथावस्थानखदारुसा- माश्छिष्यन्पुरुकोत्कराचज्चितनुर्गोपीं हरिः पातु वः ॥ ५७ ॥

Verse 41

दष्यंदेत्यकुटुाभ्बिनीजनमनःसन्तोषसङ्नो चनः कूयादिश्वमभ्वरं स भगवन्कोखावतारो हरिः । यद्टाङ्रकोटेकोटरकुटीकोणान्तरस्थेयसी पृथ्वी भात्यवदातकंतकदटे रीनेव भद्धगङ्खना ॥ ५८ ॥

Verse 42

अनथ ठललुम्या--- उत्तिष्ठन्त्या रतान्ते भरणखुरगपती पाणिनेकेन कृत्वा धृत्वा चान्येन वासो विगलितकवरीभारमसे वहन्त्याः । भयस्तत्कारखकान्तिदिखाणितसुरतप्रीतिना शौरिणा वः शय्यामाछिडन्य नात वपुरलसरसद्वाहु ल्याः पुनातु ॥५९॥

Verse 43

पायात्पयोधिदुहितुः कपोलछामखचन्वमाः । यत्र संऋछारतबिम्बेन हरिणा हरिणायते ॥ ६० ॥

Verse 44

अथ सूयस्यः-- . सिन्दुरस्पहया स्पन्ति किरणं कुम्भस्थमाधोरणा भि्टी पटवदाङ्कया विचिनुते सान्यं बुमदा णिषु ॥ कान्ताः कुद्कःमशङ्कया करतले म॒द्रन्ति छययं च यत्- तत्तेजः प्रथमोदवं भवकरं सौरं चिरं पातु वः॥ &१॥ । 4 बुधभषणम् अधान्योक्तयः। तच्रादा सूर्यस्य । यत्पादाः शिरसा न केन विधृताः पध्वीधृतामग्रजे तस्मिन्भास्वति राहुणा कविते रखोकञचयी चक्षुषि । खयोतः स्छ़ारेतं तमोभिरुदितं ताराभिरुज्जम्भितं घकैरुत्थितमाः किमत्र करवै किं केन नो चेष्टितम् ॥ ६२ ॥

Verse 45

तथ्थैचाभ्युदयो भयाद्धानोयस्योदये सति । विकासभाजो जायन्ते णाणेनः कमलाकराः ॥ ६३ ॥

Verse 46

देवो हररिर्वहति वक्षसि कस्तं वा तन्व्येव काचन पुनदुंमणेः प्रतिष्ठा । यत्पादरसंगतिसमपितसोरभाणि धत्ते स एव शिरसा सरसी रुहाणि ॥ ६४ ॥

Verse 47

करान्प्रसायं रवेण दक्षिणारावरूम्बिना । न केवरं मनोरादिवसोपि कघी क्रृतः ॥ ६५ ॥

Verse 48

गते तास्मिन्भानौ तिमुवनसखन्मेषाविरह- व्यथां चन्वो नेष्यत्यनुचितमितो नास्ति कमापे । इदं चेतस्तापं जनयतितरामञ यदमी प्रदीपाः संजातातिभिरहदि रदौीधुररिखाः ॥ ६६ ॥

Verse 49

पातः प्रूष्णो महति भवते नोपतापाय यस्मात् काटेनास्तं क इह न गता यान्ते यास्यर्ति चान्ये । एतावत्तु व्यथयति यदारखोकवाद्यैस्तमोभि- स्तस्मिन्नेव प्रकृतिमहति व्योम्ने छन्धोऽवकाडाः ॥ ६७ ॥

Verse 50

अथ चन्द्स्य-- हरयुकुटे सुरतटिनीनिकटस्थितिलो भतो दविजेन््रेण । अपि भरट फणिकृत्कतिरीक्षणतीक्ष्णाशुशुश्चाणिः श्चान्तः ॥ ६८ ॥

Verse 51

विरम तिमिर साहसारम॒ष्मायादे राविरस्तमितो गतस्ततः किम् । कटयासे न पुरो महोत्सवाोसिदयुतिनिधिरभ्युदिता यमं) शाशाङ्कः ।॥ ६९ ॥

Verse 52

अन्याक्तयः ९ अहा नक्षत्रराज्ञश्य साभिमानवि चेष्टितम् । परिक्षीणस्य वक्रत्वं सपणस्य च वत्तता ॥ ७० ॥

Verse 53

आलोकवन्तः सन्त्येव भयांसो भास्करादयः। कलावानेव तु आरावक्रावकमंणि कमटः ॥ ७१॥

Verse 54

शिरसा धायमाणोपि सोमः सौम्येन शंभुना) तथापे करडातां धत्तं कष्टः खट पराश्रयः \॥ ७२ ॥

Verse 55

ब्ध जन्म सह भिया भ्रियमापि जटोक्यभषाकर- स्थित्यथं परमेश्वरोभ्युपगतस्तनापि मूध्ना कृतः। वद्धिं शीतकरस्तथापि न मतः क्षीणः परं प्रत्युत प्रायः प्राक्तनमेव कम बवरृवत्कः कस्य कतुं क्षमः ।॥ ७२ ॥

Verse 56

पीयूषं वपुषोस्य हेतुरूद्यो विश्वस्य नेत्रोत्सवः प्लुष्टं भानुकरेरिदं िथुवनं ज्योत्स्नाभिरेः सिञ्चति । सवां राप्रतिरोधकान्धतमसो ध्वंसाय बद्धोयमे धिग्धातारसिहापे क्ष्म छिखितं यस्यय वुत्तं मनः ॥ ७४॥

Verse 57

वायोः-- अषिपरटरनुयातां सहद्यहदयन्वरं विष्ुम्पर्ति । मृगमदपरिमिरखुलहर समीर कं पामरेषु रे किरसि ॥ ७५ ॥

Verse 58

कोयं भ्रारितिप्रकारस्तव पचन पदं टोकपादाहतानां तेजास्वि ्रातसेव्ये नभासे नयसि यत्पांसप्रं प्रतिष्ठाम् । अस्मिन्नुव्थाप्यमाने जननयनपथोपद्रवस्तावदास्तां केनोपायेन सद्यो वपुषि कटुषतादोष पिष त्वयेव ॥ ७६ ॥

Verse 59

ये जास्या छवः सदेव गणनां यातान ये कुचाचित् पद्भ्यामेव विकदिताः प्रदिनं मूमो विलीनाश्विरम्। उाक्क्चप्ताश्चपखारायेन मरुता परयान्तरिक्च सखे ठै्गानामपरि स्थितिं क्षि भृतां कुवन्ति ते पांसवः ॥ ७७॥