Chapter 3

Section 1

राज्ँनो राज वल्लभानां चाअसन्नाः सत्त्रिणः पत्त्य् अश्व रथ द्विप मुख्यानां राजा क्रुद्धः इति सुहृद् विश्वासेन मित्र स्थानीयेषु कथयेयुः

rāj~no rāja vallabhānāṃ cāasannāḥ sattriṇaḥ patty aśva ratha dvipa mukhyānāṃ rājā kruddhaḥ iti suhṛd viśvāsena mitra sthānīyeṣu kathayeyuḥ

Section 2

बहुली भूते तीक्ष्णाः कृत रात्रि चार प्रतीकारा गृहेषु स्वामि वचनेनाअगम्यताम् इति ब्रूयुः

bahulī bhūte tīkṣṇāḥ kṛta rātri cāra pratīkārā gṛheṣu svāmi vacanenāagamyatām iti brūyuḥ

Section 3

तान्निर्गच्छत एवाभिहन्युः स्वामि संदेशः इति चाअसन्नान् ब्रूयुः

tānnirgacchata evābhihanyuḥ svāmi saṃdeśaḥ iti cāasannān brūyuḥ

Section 4

ये चाप्रवासितास् तान् सत्त्रिणो ब्रूयुः एतत् तद् यद् अस्माभिः कथितम् जीवितु कामेनापक्रान्तव्यम् इति

ye cāpravāsitās tān sattriṇo brūyuḥ etat tad yad asmābhiḥ kathitam jīvitu kāmenāpakrāntavyam iti

Section 5

येभ्यश् च राजा याचितो न ददाति तान् सत्त्रिणो ब्रूयुः उक्तः शून्य पालो राज्ँना अयाच्यम् अर्थम् असौ चासौ च मा याचते मया प्रत्याख्याताः शत्रु संहिताः तेषाम् उद्धरणे प्रयतस्व इति

yebhyaś ca rājā yācito na dadāti tān sattriṇo brūyuḥ uktaḥ śūnya pālo rāj~nā ayācyam artham asau cāsau ca mā yācate mayā pratyākhyātāḥ śatru saṃhitāḥ teṣām uddharaṇe prayatasva iti

Section 6

ततः पूर्ववद् आचरेत्

tataḥ pūrvavad ācaret

Section 7

येभ्यश् च राजा याचितो ददाति तान् सत्त्रिणो ब्रूयुः उक्तः शून्य पालो राज्ँना अयाच्यम् अर्थम् असौ चासौ च मा याचते तेभ्यो मया सोअर्थो विश्वास अर्थं दत्तः शत्रु संहिताः तेषाम् उद्धरणे प्रयतस्व इति

yebhyaś ca rājā yācito dadāti tān sattriṇo brūyuḥ uktaḥ śūnya pālo rāj~nā ayācyam artham asau cāsau ca mā yācate tebhyo mayā soartho viśvāsa arthaṃ dattaḥ śatru saṃhitāḥ teṣām uddharaṇe prayatasva iti

Section 8

ततः पूर्ववद् आचरेत्

tataḥ pūrvavad ācaret

Section 9

ये चएनं याच्यम् अर्थं न याचन्ते तान् सत्त्रिणो ब्रूयुः उक्तः शून्य पालो राज्ँना याच्यम् अर्थम् असौ चासौ च मा न याचते किम् अन्यत् स्व दोष शङ्कितत्वात् तेषाम् उद्धरणे प्रयतस्व इति

ye caenaṃ yācyam arthaṃ na yācante tān sattriṇo brūyuḥ uktaḥ śūnya pālo rāj~nā yācyam artham asau cāsau ca mā na yācate kim anyat sva doṣa śaṅkitatvāt teṣām uddharaṇe prayatasva iti

Section 10

ततः पूर्ववद् आचरेत्

tataḥ pūrvavad ācaret

Section 11

एतेन सर्वः कृत्य पक्षो व्याख्यातः

etena sarvaḥ kṛtya pakṣo vyākhyātaḥ

Section 12

प्रत्यासन्नो वा राजानं सत्त्री ग्राहयेत् असौ चासौ च ते महा मात्रः शत्रु पुरुषैः सम्भाषते इति

pratyāsanno vā rājānaṃ sattrī grāhayet asau cāsau ca te mahā mātraḥ śatru puruṣaiḥ sambhāṣate iti

Section 13

प्रतिपन्ने दूष्यान् अस्य शासन हरान् दर्शयेत् एतत् तत् इति

pratipanne dūṣyān asya śāsana harān darśayet etat tat iti

Section 14

सेना मुख्य प्रकृति पुरुषान् वा भूम्या हिरण्येन वा लोभयित्वा स्वेषु विक्रमयेद् अपवाहयेद् वा

senā mukhya prakṛti puruṣān vā bhūmyā hiraṇyena vā lobhayitvā sveṣu vikramayed apavāhayed vā

Section 15

योअस्य पुत्रः समीपे दुर्गे वा प्रतिवसति तं सत्त्रिणाउपजापयेत् आत्म सम्पन्नतरस् त्वं पुत्रः तथाअप्य् अन्तर् हितः तत् किम् उपेक्षसे विक्रम्य गृहाण पुरा त्वा युव राजो विनाशयति इति

yoasya putraḥ samīpe durge vā prativasati taṃ sattriṇāupajāpayet ātma sampannataras tvaṃ putraḥ tathāapy antar hitaḥ tat kim upekṣase vikramya gṛhāṇa purā tvā yuva rājo vināśayati iti

Section 16

तत् कुलीनम् अपरुद्धं वा हिरण्येन प्रतिलोभ्य ब्रूयात् अन्तर् बलं प्रत्यन्त स्कन्धम् अन्तं वाअस्य प्रमृद्नीहि इति

tat kulīnam aparuddhaṃ vā hiraṇyena pratilobhya brūyāt antar balaṃ pratyanta skandham antaṃ vāasya pramṛdnīhi iti

Section 17

आटविकान् अर्थ मानाभ्याम् उपगृह्य राज्यम् अस्य घातयेत्

āṭavikān artha mānābhyām upagṛhya rājyam asya ghātayet

Section 18

पार्ष्णि ग्राहं वाअस्य ब्रूयात् एष खलु राजा माम् उच्छिद्य त्वाम् उच्छेत्स्यति पार्ष्णिम् अस्य गृहाण त्वयि निवृत्तस्याहं पार्ष्णिं ग्रहीष्यामि इति

pārṣṇi grāhaṃ vāasya brūyāt eṣa khalu rājā mām ucchidya tvām ucchetsyati pārṣṇim asya gṛhāṇa tvayi nivṛttasyāhaṃ pārṣṇiṃ grahīṣyāmi iti

Section 19

मित्राणि वाअस्य ब्रूयात् अहं वः सेतुः मयि विभिन्ने सर्वान् एष वो राजा प्लावयिष्यति सम्भूय वाअस्य यात्रां विहनाम इति

mitrāṇi vāasya brūyāt ahaṃ vaḥ setuḥ mayi vibhinne sarvān eṣa vo rājā plāvayiṣyati sambhūya vāasya yātrāṃ vihanāma iti

Section 20

तत् संहतानाम् असंहतानां च प्रेषयेत् एष खलु राजा माम् उत्पाट्य भवत्सु कर्म करिष्यति बुध्यध्वम् अहं वः श्रेयान् अभ्युपपत्तुम् इति KआZ१२ ३ २१अब् मध्यमस्य प्रहिणुयाद् उदासीनस्य वा पुनः KआZ१२ ३ २१च्द् यथाआसन्नस्य मोक्ष अर्थं सर्व स्वेन तद् अर्पणम् E शस्त्र अग्नि रस प्रणिधयह् वीवधा सार प्र्रसार वधह्

tat saṃhatānām asaṃhatānāṃ ca preṣayet eṣa khalu rājā mām utpāṭya bhavatsu karma kariṣyati budhyadhvam ahaṃ vaḥ śreyān abhyupapattum iti KāZ12 3 21ab madhyamasya prahiṇuyād udāsīnasya vā punaḥ KāZ12 3 21cd yathāāsannasya mokṣa arthaṃ sarva svena tad arpaṇam E śastra agni rasa praṇidhayah vīvadhā sāra prrasāra vadhah