Sukta 135

Rk 1

यस्मि॑न्वृ॒क्षे सु॑पला॒शे दे॒वैः स॒म्पिब॑ते य॒मः अत्रा॑ नो वि॒श्पतिः॑ पि॒ता पु॑रा॒णाँ अनु॑ वेनति

Rk 2

पु॒रा॒णाँ अ॑नु॒वेन॑न्तं॒ चर॑न्तं पा॒पया॑मु॒या अ॒सू॒यन्न॒भ्य॑चाकशं॒ तस्मा॑ अस्पृहयं॒ पुनः॑

Rk 3

यं कु॑मार॒ नवं॒ रथ॑मच॒क्रं मन॒साकृ॑णोः एके॑षं वि॒श्वतः॒ प्राञ्च॒मप॑श्य॒न्नधि॑ तिष्ठसि

Rk 4

यं कु॑मार॒ प्राव॑र्तयो॒ रथं॒ विप्रे॑भ्य॒स्परि॑ तं सामानु॒ प्राव॑र्तत॒ समि॒तो ना॒व्याहि॑तम्

Rk 5

कः कु॑मा॒रम॑जनय॒द्रथं॒ को निर॑वर्तयत् कः स्वि॒त्तद॒द्य नो॑ ब्रूयादनु॒देयी॒ यथाभ॑वत्

Rk 6

यथाभ॑वदनु॒देयी॒ ततो॒ अग्र॑मजायत पु॒रस्ता॑द्बु॒ध्न आत॑तः प॒श्चान्नि॒रय॑णं कृ॒तम्

Rk 7

इ॒दं य॒मस्य॒ साद॑नं देवमा॒नं यदु॒च्यते॑ इ॒यम॑स्य धम्यते ना॒ळीर॒यं गी॒र्भिः परि॑ष्कृतः