సురవరం ప్రతాపరెడ్డి Suravaram Pratapareddy

హైదరాబాద్‌లో ఒక సాహిత్య సభ జరిగింది. కవిసమ్రాట్‌ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ మాట్లాడబోయే ముందు సభాధ్యక్షుడు చాలా బాగా మాట్లాడాడు. ఆ సభాధ్యక్షుడే సురవరం ప్రతాపరెడ్డి.

At a literary meeting in Hyderabad, even the great poet Vishwanatha was left speechless by the chairman's address. That chairman was Suravaram Pratapareddy.

ప్రతాపరెడ్డి 1896లో బోరవెల్లి గ్రామంలో పుట్టాడు. మొదటి పేరు పాపిరెడ్డి. చిన్నప్పుడు బడి ఎగ్గొట్టి గోటీలాడేవాడు. చిన్నాన్న రామకృష్ణారెడ్డి కచ్చితమైన దినచర్య పెట్టడంతో జీవితం మలుపు తిరిగింది.

Born in 1896 at Borawelli village, first named Papireddy, he drifted into bunking school until his uncle Ramakrishna Reddy fixed a strict daily routine that turned his life around.

తొమ్మిదవ తరగతిలోనే కవి కావాలని సంకల్పించాడు. పుస్తకాలు కొని, విమర్శనాత్మకంగా చదివేవాడు. తెలుగు, సంస్కృతం, ఆంగ్లం, ఉర్దూ, పార్శీ, కన్నడ భాషల్లో పట్టు సాధించాడు.

In the ninth class he resolved to become a poet of lasting fame; his critical, voracious reading made him a master of Telugu, Sanskrit, English, Urdu, Persian and Kannada.

1926 మే 10న గోల్కొండ పత్రికను ప్రారంభించాడు. డబ్బు, మనుషులు తక్కువైనా రచయితగా, సంపాదకుడిగా, ప్రూఫ్‌రీడర్‌గా అన్నీ తానే అయి నడిపాడు. నిజాం దుర్మార్గాలను ధైర్యంగా విమర్శించాడు.

On 10 May 1926 he founded the Golkonda Patrika; despite scarce funds and staff he served as writer, editor, proofreader and clerk, fearlessly opposing the Nizam's wrongs for twenty-eight years.

'తెలంగాణలో కవులే లేరు' అన్న నిందకు జవాబుగా 1935లో 'గోల్కొండ కవుల సంచిక'ను వెలువరించాడు. ఇందులో ఎందరో పూర్వ, ఆధునిక కవుల రచనలు, పరిచయాలు ఉన్నాయి.

To answer the slur that 'Telangana has no poets', he laboriously brought out the Golkonda Kavula Sanchika (1935), a collection of works and introductions of many ancient and modern poets, a banner of Telangana's poetry.

'ఆంధ్రుల సాంఘిక చరిత్ర' రాసి రాజుల చరిత్ర కాదు ప్రజల చరిత్రే నిజమైన చరిత్ర అని చూపాడు. ఈ గ్రంథానికి కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారం వచ్చింది. ఆంధ్రమహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు.

He worked in poetry, story, novel, drama, essay and research; his Andhrula Sanghika Charitra showed that the social history of the people, not of kings, is the true history, and it was the first book to win the Sahitya Akademi award.

నిరాడంబరత, నిర్భీతి, నిజాయితీ, నిస్స్వార్థత అతని గుణాలు. కుల, మత భేదాలు చూడని సంస్కరణశీలి. 1952లో వనపర్తి నుంచి శాసనసభ్యుడయ్యాడు. 1958లో మరణించే ముందు రోజు కూడా ప్రజల కష్టాలు తెలుసుకోవడానికి వెళ్లాడు.

Simplicity, fearlessness, honesty and selflessness marked him; a reformer beyond caste and creed, he was elected MLA from Wanaparthy in 1952 and, even a day before his death on 25 August 1958, went among the people to learn their condition.