రంగాచార్యతో ముఖాముఖి Rangacharyatho Mukhamukhi

రంగాచార్య తెలంగాణలో జరిగిన ఆంధ్రమహాసభ మహోద్యమంతో ప్రభావితుడై రచనలు మొదలుపెట్టారు. నిజాం రాజ్యంలోని పరిస్థితుల గురించి పత్రికలకు లేఖలు, వ్యాసాలు రాశారు. వాటిని ఆయన ఉద్యమంలో భాగంగా అనుకున్నారే కానీ రచనలుగా అనుకోలేదు.

Rangacharya began writing under the influence of the Andhra Mahasabha movement, sending letters and articles to newspapers about conditions under Nizam rule, seeing them as part of the movement rather than as literature.

ప్రభుత్వం తెలంగాణ చరిత్రను వక్రీకరించింది, సాయుధ పోరాటాన్ని చరిత్ర నుంచి చెరిపివేయడానికి ప్రయత్నించింది. రైతులు, కూలీలు, స్త్రీలు చేసిన పోరాటం రాబోయే తరాలకు తెలియకుండా పోకూడదనే బాధ నుంచి ఆయన నవలలు పుట్టాయి.

Pained that the government had distorted Telangana's history and tried to erase the armed struggle, he wrote his novels so that the struggle of peasants, labourers and women would reach future generations.

ఆయన మొదట 'చిల్లరదేవుళ్ళు' రాశారు; అది కొత్త దృక్పథం ఏర్పరచిన ప్రభావవంతమైన నవల. 'జనపదం' మొత్తం సమాజాన్ని సూక్ష్మదర్శినిలా చూపిన విశాల నవల. చరిత్రలోని నిజం చెప్పడమే తన నవలల ఉద్దేశమని ఆయన అన్నారు.

He first wrote 'Chillaradevullu', an influential novel that set a new outlook, while 'Janapadam' viewed the whole society as if under a microscope; telling the truth of history, just as it happened, was his aim.

'మోదుగుపూలు' ఆయనకు ఎంతో ప్రియమైనది; అది దాదాపు ఆయన ఆత్మకథ లాంటి నవల. తాను ఆత్మకథ రాసుకునేంత గొప్పవాడిని కాదని భావించి, దాన్ని నవలారూపంలో రాశారు. విశ్వాసం కంటే కర్తవ్యం గొప్పదని ఆయన నమ్మారు.

'Modugupoolu' is dear to him, almost an autobiography; feeling not great enough to write a memoir, he cast it as a novel, and held that duty is greater than belief.

తాను ప్రజల భాషలో, తన ప్రజల కోసం రాశానని ఆయన చెప్పారు. వ్యక్తుల కంటే ఉద్యమాలు, ముఖ్యంగా కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం తనను ఎక్కువగా ప్రభావితం చేశాయి; సమాజం కోసం ఏదైనా చేయాలని నేర్పాయి. సంస్కృతాంధ్ర భాషలపై పట్టుకు కృషితో పాటు తల్లి ప్రోత్సాహమే కారణమన్నారు.

He wrote in the people's language for his people; movements, especially the communist movement, shaped him more than individuals and taught him to act for society, while his mother's encouragement and his own effort gave him mastery of Sanskrit and Telugu.

తెలంగాణ ఏర్పాటు తనకు సంతోషం ఇచ్చిందని, కానీ వచ్చిన తెలంగాణను కాపాడుకొని అభివృద్ధి చేసుకోవాలని ఆయన అన్నారు. ప్రతిఫలం ఆశించి కాకుండా బాధ్యతగా సాహిత్యకృషి చేశారు. 'ఆదర్శం, ఆవేశం, అక్షరం' ఈ మూడూ ఉన్నప్పుడే వ్యక్తికీ సమాజానికీ కావాల్సినవి సిద్ధిస్తాయని సందేశమిచ్చారు.

He welcomed the formation of Telangana but urged that it be protected and developed; he wrote not for reward but out of responsibility, and gave the message that ideal, fervour and the written word together bring what a person and society need.