பெரியாரின் சிந்தனைகள் Periyarin Sindhanaigal

இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஈரோட்டில் தோன்றிய தந்தை பெரியார், மக்களுக்குப் பகுத்தறிவையும் சுயமரியாதையையும் கற்பித்தவர். மூடப்பழக்கத்தில் மூழ்கிக் கிடந்த மக்களைப் பகுத்தறிவுப் பாதைக்கு அழைத்துச் சென்றவர்.

Born in Erode in the twentieth century, Thanthai Periyar gave the people the eyes of rationalism and self-respect, and led the Tamil people, sunk in blind customs, onto the path of reason.

எந்தச் செயலையும் அறிவியல் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகி, ஏன்? எதற்கு? எப்படி? என்ற வினாக்களை எழுப்புவதே பகுத்தறிவு. முன்னோர் செய்தார்கள் என்பதற்காகவே ஒரு செயலை அப்படியே பின்பற்றுவது கூடாது என்றார்.

The first thing that comes to mind with the name Periyar is his policy of rationalism: approaching every act with a scientific outlook and raising the questions why, for what and how. He held that one must not blindly follow an act merely because the ancestors did it, since times have changed.

அந்தக் காலத்தில் பிறப்பின் அடிப்படையில் உயர்ந்தோர், தாழ்ந்தோர் என்ற வேறுபாடு இருந்தது. சாதியால் மனித வாழ்விற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அது மனிதர்களை இழிவுபடுத்துகிறது என்று கூறி, அந்த அடைப்பை உடைத்தெறிய வேண்டும் என்றார் பெரியார்.

In Periyar's time, divisions of caste and religion were dominant, and people were classed as high or low by birth. He held that caste feeling breeds the urge to dominate, snatches others' rights and degrades human beings, and so the prison of caste must be broken.

மதங்கள் மனிதர்களை ஒற்றுமைப்படுத்தவா, பிரிக்கவா என்று பெரியார் வினா எழுப்பினார். கல்வியை சமூக வளர்ச்சிக்குச் சிறந்த கருவியாகக் கருதினார்; பெண்களுக்கும் அனைவருக்கும் கல்வி அளிக்க வேண்டும், குறிப்பாகப் பெண்களுக்குக் கல்விக்கு முன்னுரிமை தர வேண்டும் என்றார்.

He raised rationalist questions such as whether religion exists to unite people or to divide them. He regarded education as the finest instrument of social growth, holding that it should instil reason, self-respect and good conduct, that learning is the right of all and that priority must be given to educating women.

தமிழ் இந்தியாவின் பழமையான மொழி; அறிவியல் நூல்கள் தமிழில் படைக்கப்பட வேண்டும் என்றார். மொழி ஒரு போர்க்கருவி, காலத்திற்கேற்ப மாற்ற வேண்டும் என்று கருதி, ஐ, ஒள போன்ற எழுத்துகளைச் சீரமைத்தார்.

He said Tamil is the oldest language in India and that scientific books should be created in Tamil. Regarding language as a weapon in struggle that must change with the times, he reformed certain letters, writing ai as ay and au as av (for example Aiya as Ayya, Auvai as Avvai), to reduce the number of letters.

நாட்டு விடுதலையைவிடப் பெண் விடுதலையே முதன்மை என்றார். கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் ஆண்களுக்கு நிகரான உரிமை, ஐம்பது விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு பெண்களுக்குத் தர வேண்டும் என்றார். சிக்கனத்தை வலியுறுத்தி, அதற்கேற்பத் தானும் வாழ்ந்து காட்டினார்.

He held that the liberation of women is even more important than the liberation of the nation, demanding equal rights with men in education and employment, fifty percent reservation in jobs, an end to child marriage and remarriage for widows. He stressed the rare virtue of thrift and lived by it himself.

பெரியாரின் சிந்தனைகள் தொலைநோக்கு உடையவை, அறிவியல் அடிப்படையில் அமைந்தவை, மனிதநேயம் வளர்க்கப் பிறந்தவை. தம் கருத்துகளுக்கேற்ப வாழ்ந்து காட்டி, பலமுறை சிறை சென்று, இறுதி மூச்சுவரை சமூகச் சீர்திருத்தப் போராளியாகவே வாழ்ந்து மறைந்தார்.

Periyar's ideas are far-sighted, founded on science and born to nurture humanism. Living by his own reformist convictions, he propagated rationalist thought all his life, went to prison many times, faced strong opposition, and remained a reformist fighter to his last breath.