இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் தமிழர் பங்கு Indhiya Thesiya Iraanuvathil Thamizhar Pangu

இந்திய விடுதலைக்காக இந்திய தேசிய இராணுவம் உருவாக்கப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப்போர் நடந்த 1942ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 15ஆம் நாள், மலேயாவில் ஆங்கிலேயப் படைகள் ஜப்பானியரிடம் சரணடைந்தன. சரணடைந்த வீரர்களைக் கொண்டு, மோகன்சிங் தலைமையில் இந்திய தேசிய இராணுவம் (ஐ.என்.ஏ.) உருவாக்கப்பட்டது.

The Indian National Army was created for India's freedom. On 15 February 1942, during the Second World War, British forces in Malaya surrendered to the Japanese. From the surrendered Indian soldiers, Mohan Singh founded the Indian National Army (I.N.A.).

தமிழகத்திலிருந்து மலேயா, பர்மா போன்ற நாடுகளுக்குப் பிழைப்பிற்காகச் சென்றிருந்த தமிழர் பலர் இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் சேர்ந்தனர். படையில் பல பிரிவுகள் இருந்தன; அவற்றுள் ஒன்று ஒற்றர்படை. ஜப்பானியர்கள் இவர்களை ஆங்கிலேய இராணுவத்தை ஒற்றறிந்து வரக் கப்பல் வழியாகவும் காடு வழியாகவும் இந்தியாவிற்கு அனுப்பினர்; ஆங்கிலேய இராணுவம் பலரைக் கைது செய்து சென்னைச் சிறைக்கு அனுப்பியது.

Many Tamils who had gone to Malaya and Burma from Tamil Nadu for their livelihood joined the Indian National Army. The army had several divisions, one of which was the spy unit. The Japanese sent these men to spy on the British army, by submarine and through the forests into India; the British army caught many and sent them to Chennai jail.

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் பொறுப்பை ஏற்க, 91 நாள்கள் நீர்மூழ்கிக் கப்பலில் பயணம் செய்து ஜெர்மனியிலிருந்து சிங்கப்பூர் வந்தடைந்தார். 1943ஆம் ஆண்டு சூலை 9ஆம் நாள் பதவியேற்றார். மாபெரும் கூட்டத்தில் அவர் 'டெல்லி நோக்கிச் செல்லுங்கள் (டெல்லி சலோ)' எனப் போர்முழக்கம் செய்தார்; அந்த வேண்டுகோள் அனைவர் மனத்திலும் பசுமரத்தாணிபோல் பதிந்தது.

To take charge of the Indian National Army, Netaji Subhas Chandra Bose travelled 91 days by submarine from Germany to Singapore. He took office on 9 July 1943. At a huge gathering he raised the war-cry 'March towards Delhi (Delhi Chalo)'; that call sank into everyone's mind as firmly as a nail driven into a green tree.

தமிழ் வீரர்களைப் பாராட்டி, 'நான் மறுபடியும் பிறந்தால் ஒரு தென்னிந்தியத் தமிழனாகப் பிறக்க வேண்டும்' என்று நேதாஜி கூறியிருக்கிறார். பசும்பொன் முத்துராமலிங்கனார் தமிழகத்திலிருந்து பெரும்படையைத் திரட்டி இராணுவத்திற்கு வலுச்சேர்த்தார். வான்படைத் தாக்குதலுக்குச் சிறப்புப் பயிற்சி பெற நேதாஜி தேர்ந்தெடுத்த 45 வீரர்கள் ஜப்பானில் உள்ள இம்பீரியல் மிலிட்டரி அகடமிக்கு அனுப்பப்பட்டனர்; அப் பயிற்சிப் பிரிவின் பெயர்தான் 'டோக்கியோ கேடட்ஸ்'.

Praising the Tamil soldiers, Netaji said, 'If I am born again, I should be born a South Indian Tamil.' Pasumpon Muthuramalinga Thevar earned fame by mustering a large force from Tamil Nadu and strengthening the army. The 45 soldiers Netaji selected for special air-strike training were sent to the Imperial Military Academy in Japan; that training group was named the Tokyo Cadets.

இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் ஜான்சிராணி பெயரில் பெண்கள் படை உருவாக்கப்பட்டது. இதன் தலைவர் டாக்டர் லட்சுமி. இப் படையில் தமிழ்ப் பெண்கள் பெருமளவில் பங்கேற்றனர்; ஜானகி, இராஜாமணி முதலானோர் தலைசிறந்த தலைவர்களாக விளங்கினர். நேதாஜி அமைத்த தற்காலிக அரசில் கேப்டன் லட்சுமி, சிதம்பரம் லோகநாதன் முதலான தமிழர்கள் அமைச்சர்களாக இருந்தனர்.

A women's regiment named after the Rani of Jhansi was formed in the Indian National Army, led by Dr. Lakshmi. Tamil women took part in large numbers; among them Janaki and Rajamani stood out as leaders. In the provisional government Netaji set up, Tamils like Captain Lakshmi and Chidambaram Lokanathan served as ministers.

இந்திய தேசிய இராணுவம் 1944ஆம் ஆண்டு மார்ச் 18ஆம் நாள் ஆங்கிலேயரை வென்று, இந்தியாவிற்குள் மணிப்பூர் மொய்ராங் என்ற இடத்தில் மூவண்ணக் கொடியை ஏற்றியது. ஆனால், அமெரிக்கரும் ஆங்கிலேயரும் சேர்ந்து போரிட்டதால் இவ் வெற்றி நீடிக்கவில்லை. சென்னைச் சிறையில் பதினெட்டு இளைஞர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டனர்; 1944இல் பதினெட்டே வயதான இராமு என்பவர் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

On 18 March 1944 the Indian National Army defeated the British and hoisted the tricolour at Moirang in the Manipur region inside India. But because the Americans and the British fought together, this victory did not last. Eighteen young men of the army were hanged in Chennai jail; in 1944 a youth named Ramu, just eighteen, was hanged.

இந்தியாவிற்கு விடுதலை கிடைத்ததில் இந்திய தேசிய இராணுவத்தினரின் பங்கை நாம் மறந்துவிட முடியாது. அவர்கள் தாயக நலனுக்காகத் தங்கள் வாழ்க்கையைத் தியாகம் செய்தனர். விடுதலைப் போரில் ஈடுபட்ட தமிழர்கள் பலர் வீரமரணம் அடைந்தனர். முகம் தெரியாத அந்தத் தமிழர்களின் அர்ப்பணிப்பையும், அஞ்சாத வீரத்தையும், நாட்டுப்பற்றையும் என்றும் போற்றுவது நம் கடமையாகும்.

We cannot forget the share of the Indian National Army's people in winning India's freedom. They sacrificed their lives for the good of the motherland. Many Tamils who took part in the freedom struggle met heroic deaths; their valour is worthy of praise. It is our duty to forever honour the devotion, fearless courage and patriotism of those faceless Tamils.