व्यायामाचे महत्त्व Vyayamache Mahatva (The Importance of Exercise)

कवी सुरुवातीलाच सांगतात की व्यायाम हा आपला आरोग्यदायी मित्र आहे, हे नेहमी लक्षात ठेवावे. आळस मात्र सर्वत्र आपला शत्रू मानला गेला आहे.

At the start of the poem the poet says that exercise is our health-giving friend, and this principle should always be kept in mind. On the other hand, laziness is regarded as our enemy in every way, because laziness weakens both body and mind.

कवी सांगतात की व्यायामाशिवाय नुसते सात्त्विक जेवण घेतले तरी ते शरीराला त्रासदायक ठरते. व्यायामामुळेच पचनशक्ती सुधारते आणि अन्न सहज पचते.

The poet next explains that even wholesome, sattvic food, if taken without exercise, can turn harmful to the body. It is exercise that kindles the digestive fire and allows food to be digested easily.

कवी सांगतात की व्यायामाने शरीरातील जडपणा दूर होतो आणि अंगात तरतरी राहते. रक्तप्रवाह सुधारतो आणि विचार करण्याची शक्तीही वाढते.

In the third stanza the poet says that exercise removes physical sluggishness and keeps the body alert. It also improves blood circulation in the body and increases liveliness in one's thinking, he notes.

पुढे कवी सांगतात की व्यायामाने स्नायू सशक्त होतात आणि माणूस दीर्घायुषी होतो. उलट, व्यायाम न करणाऱ्यांना पित्त, कफ, वायू यांसारखे विकार खूप त्रास देतात.

In the fourth stanza the poet says that exercise makes a person's muscles strong and helps them live long. Conversely, those who do not exercise suffer greatly from ailments related to bile, phlegm and wind (in Ayurvedic terms), he warns.

शेवटी कवी सांगतात की व्यायामाने रोगप्रतिकारशक्ती वाढते आणि स्वावलंबी वृत्तीही निर्माण होते. काम करण्याची स्फूर्तीही व्यायामामुळेच अंगी वाढते.

In the final stanza the poet says that exercise increases the body's power of resistance to disease and also fosters self-reliance. He notes that it is exercise that increases one's enthusiasm and energy for work, underlining the overall importance of exercise.