പെരുന്തച്ചൻ Perumthachan - The Master Craftsman

ഓടക്കുഴൽ, ജ്ഞാനപീഠം; കേരളത്തിന്റെ കവി.

Born near Nayathode; Odakkuzhal and other classics; Kerala's pre-eminent modern poet.

മരത്തിന്റെ പൊത്ത് വീട്; വാതം എല്ലിലെ മജ്ജ കരിച്ചു.

He lives curled in a house like a tree hollow; rheumatism has eaten his marrow - like a ghost, yet still breathing.

പ്ലാവ്, കവഞ്ചി, മീനമാസം - പറമ്പിൽ ഒരു കുറ്റിവാഴപ്പോലും ഇല്ല.

Memory of jackfruit, areca and flowering season - he misses even a banana plant on his yard; a tree's sight alone delights him.

എൺപതു കോലം അപ്പുറം തമ്പകമരം - ഒമ്പതാളുകൾ പിടിച്ചാലും പിടിയില്ല.

The giant teak at Uliyannoor temple - eighty spans wide; youth's joy in the workshop cannot return.

നാനി അന്ധ-ബധിര; മകൻ നഷ്ടം; വിതുമ്പൽ.

Wife Nani is blind and deaf; the lost son - Perumthachan weeps remembering a son who could have supported him.

അച്ഛനും മകനും കൊത്തിയ അഷ്ടദിക്പാലർ - ജനം മകന്റെ ശില്പത്തിന് കൂടുതൽ ജീവൻ.

Ashtadikpala sculptures on two gopurams - one by father, one by son; people said the son's carving had more life.

'മകന്റെ വിജയം അച്ഛന്റെ വിജയമല്ലേ? അച്ഛനല്ലാതായി പോകുമോ?'

When villagers praise the son, gossip says the father's face dimmed - he asks: isn't the son's fame also the father's? Will I cease to be a father?

അരങ്ങേറ്റത്തിൽ കീർത്തിമുദ്ര നൽകാൻ വരും - പെരുന്തച്ചന്റെ ആത്മാവ്.

Honour ceremony awaits - the craftsman who made art his life; the poem ends on the depth of father-son bond and fame.