ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕ ಸರ್ವೇಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ Adarsha Shikshaka Sarvepalli Radhakrishnan

ರಷ್ಯಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರು, ಮಾಸ್ಕೋದಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ, "ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಂಡವರು ನೀವೊಬ್ಬರೇ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯ ಒಂದೇ ಎಂದು ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

Stalin, at the Moscow farewell, said Radhakrishnan was the only one who treated him as a human being. Through deep study Radhakrishnan showed that the ultimate truth of every religion is one and the same.

ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಸಾ.ಶ. ೧೮೮೮ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೫ರಂದು ತಿರುತ್ತಣಿ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ತಂದೆ ವೀರಸ್ವಾಮಿ, ತಾಯಿ ಸೀತಮ್ಮ. ತಂದೆಗೆ ಮಗ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯಲಿ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ತಿರುಪತಿಯ ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು.

Radhakrishnan was born on 5 September 1888 in the small village of Tiruttani, to Veeraswami and Seethamma. His father wished him to learn Sanskrit, but he was finally enrolled in a missionary school at Tirupati. His wife Shivakamu later supported his achievements greatly.

ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಯ ಶಿಸ್ತು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಧ್ಯಯನದತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿತು. ಮದ್ರಾಸಿನ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ. ಮಾಡಿ, ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಉತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬಡತನವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತೊಡಕೆಂದು ಭಾವಿಸದೆ, ಎಂ.ಎ. ಪದವಿ ಪಡೆದರು.

The discipline of the missionary school turned his mind to study and sharpened his grasp. He stood first in philosophy at the Christian College, Madras, and, not letting poverty become an obstacle, earned his M.A. degree.

ಮೊದಲು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯ ಇನ್‌ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಆಗಿ ಸೇವೆ ಆರಂಭಿಸಿ, ಮುಂದೆ ಮೈಸೂರು, ಕೋಲ್ಕೊತ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾದರು. ಅವರ ಬೋಧನೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಹುಬೇಗ ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಕುದುರೆಯ ಬದಲು ಸಾರೋಟನ್ನು ಎಳೆದರು.

He began as a deputy assistant inspector and served as professor at Presidency College, Mysore University and Calcutta, as Vice-Chancellor of Andhra, Delhi and Banaras universities, and as a visiting professor at Oxford. When he left Mysore the students themselves drew his carriage instead of horses, overflowing with devotion.

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಗೆ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅವರ ಬರೆಹ ತೊಡೆದುಹಾಕಿತು. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವು ಒಂದು ವೈಚಾರಿಕ ಜೀವನಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಅವರು ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. "ಶಿಕ್ಷಣವು ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ" ಮತ್ತು "ಮಾನವತೆಯೇ ವಿಶ್ವ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗ" ಎಂದರು.

His writings removed the West's mistaken notion of India and replaced it with a just picture; his reasoned speeches in England and America enthralled audiences. He explained Hinduism as a rational, ethical way of life, called education an inseparable part of life, and declared humanity the path the world must follow.

ನೆಹರೂ ಅವರು ಇವರನ್ನು ಮಾಸ್ಕೋದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಉಪರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾದರು. ತಮ್ಮ ವೇತನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಪಡೆದು, ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ಪರಿಹಾರನಿಧಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Knowing his many-sided talent, Nehru appointed him ambassador to Moscow, where his meetings with Stalin deepened ties between the two nations. He served twice as Vice-President and was then unanimously chosen President. Of his ten-thousand-rupee salary he kept only two thousand five hundred, donating the rest to the Prime Minister's relief fund.

ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಶಸ್ತಿ "ಭಾರತರತ್ನ" ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು. ಇವರ ಜನ್ಮದಿನ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೫ರಂದು ೧೯೬೨ರಿಂದ "ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನ" ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅನೇಕ ಮೌಲ್ಯಯುತ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಈ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕ ೧೯೭೫ರಲ್ಲಿ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

Recognising his memorable service, the Government of India honoured him with the Bharat Ratna; Brussels Free University gave him an honorary doctorate, and he received the title Brahmavidyabhaskara. His birthday, 5 September, has been observed as National Teachers' Day since 1962. Author of valued works such as Indian Philosophy and The Hindu View of Life, this great leader passed away in 1975.