ಭಾಗ್ಯಶಿಲ್ಪಿಗಳು Bhagyashilpigalu

ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಧಕರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಧಕರಾಗಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆ, ಪರಿಶ್ರಮ, ಮುಂದಿನ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಛಲ ಬೇಕು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ದಾಟಬೇಕು. ಇಂಥ ಸಾಧಕರನ್ನು ಸಮಾಜ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನೆಯುತ್ತದೆ.

Everyone is born with the chance to achieve, but not all become achievers; achievement needs social responsibility, hard work, foresight and grit, and the will to clear the obstacles on the way. This lesson introduces two such achievers who served the growth of the Kannada land.

ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರು ೧೮೯೫ರಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದರು, ಆದರೆ ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ೧೦ ವರ್ಷ. ಹಾಗಾಗಿ ತಾಯಿ ಮಹಾರಾಣಿ ವಾಣಿ ವಿಲಾಸ ಅವರು ರೀಜೆಂಟರಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದರು. ೧೯೦೨ರಿಂದ ಒಡೆಯರೇ ನೇರ ಆಡಳಿತ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಿತೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ 'ಮಾದರಿ ಮೈಸೂರು' ಎಂಬ ಕೀರ್ತಿ ಬಂದಿತು.

Crowned in 1895 at just ten years of age, Nalvadi Krishnaraja Wadiyar saw his mother Maharani Vani Vilasa rule as regent; he took direct charge from 8 August 1902. With Diwan Sir K. Seshadri Iyer he committed himself to all-round growth, and Mysore developed so far beyond any other princely state that it earned the title Model Mysore.

ಒಡೆಯರು ರಾಜಮನೆತನದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಜನರು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ೧೯೨೩ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಭೆಯನ್ನು ಶಾಸನಬದ್ಧ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು; ೧೯೦೭ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ವಿಧಾಯಕ ಸಭೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ದೇವದಾಸಿ ಪದ್ಧತಿ ನಿಷೇಧ, ವಿಧವಾ ಮರು ವಿವಾಹ ಕಾಯ್ದೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕು, ಶಾಲಾ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಜಾತಿ ಪರಿಗಣನೆ ನಿಷೇಧ ಮುಂತಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ 'ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾನೂನುಗಳ ಹರಿಕಾರ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.

Though of royal lineage, the Maharaja favoured popular participation: in 1923 he made the Representative Assembly a true statutory body, and in 1907 set up the Legislative Council. He brought in progressive laws, the abolition of the devadasi system, widow remarriage, compulsory education and voting rights for women, and a ban on caste being considered for school admission, earning the name pioneer of social legislation.

೧೯೦೦ರಲ್ಲಿ ಶಿವನಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯಿಂದ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಇದು ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ. ೧೯೦೭ರಲ್ಲಿ ವಾಣಿ ವಿಲಾಸ ಸಾಗರ, ೧೯೧೧ರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ ಯೋಜನೆಗಳು ಬಂದವು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯವಾಯಿತು; ನಾಡಿನ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ೨೭೦ ಉಚಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಮೈಸೂರು ಬ್ಯಾಂಕ್, ಸಹಕಾರ ಸಂಘಗಳು ಮತ್ತು ಹಲವು ರೈಲು ಮಾರ್ಗಗಳು ಬಂದವು.

In 1900 a hydroelectric station on the Kaveri at Shivanasamudra began, the first such project in all of Asia; reservoirs followed at Vani Vilasa Sagar (1907) and Krishnaraja Sagar (1911). Primary and secondary education was made free and compulsory, the first university of the land, Mysore University, was founded, and 270 free hospitals, the Bank of Mysore, cooperative societies and several rail lines came up.

ಸರ್ ಎಂ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ೧೮೬೦ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೫ರಂದು ಮುದ್ದೇನಹಳ್ಳಿಯ ಹತ್ತಿರ ಜನಿಸಿದರು. ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಪೂನಾದಲ್ಲಿ ಓದಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಡಿಪ್ಲೊಮಾವನ್ನು ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಡೆದರು. ೧೮೮೪ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಸೇವೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನೀರಾವರಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಜಲಾಶಯಗಳ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದರು. ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿ ಸುಯೋಜಿತ ನಗರವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

Visvesvaraya was born on 15 September 1860 near Muddenahalli, the second son of Srinivasa Shastri and Venkatalakshmamma. After schooling in Chikkaballapura and Bengaluru and a B.A., he topped the engineering diploma in Pune. From 1884 he served in the Bombay Presidency public works department, winning fame for irrigation works, the Sukkur water supply, and his invention of automatic sluice gates for reservoirs; he also saved Hyderabad from the Esi and Musi floods and made it a well-planned city.

ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಅವರನ್ನು ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. ಅವರು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು; ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸಿದರು. ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಪರಿಹಾರ ಎಂದು ನಂಬಿ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. 'ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣ ಇಲ್ಲವೆ ಅವನತಿ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಭದ್ರಾವತಿಯ ಕಬ್ಬಿಣ-ಉಕ್ಕು ಕಾರ್ಖಾನೆ ಸೇರಿ ನೂರಾರು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಮೈಸೂರು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದರು.

The Maharaja appointed Visvesvaraya Diwan of Mysore, opening a new era. With reforms in efficiency and honesty and the separation of judiciary from executive, the Mysore Model was born, praised even by Gandhiji. Believing modern education was the supreme remedy, he framed the 1913 primary-education rule, Mysore University, technical institutes and the Kannada Sahitya Parishat; with the cry industrialise or perish he started the Bhadravati iron-and-steel works among hundreds of industries, and laid a firm financial base through the Bank of Mysore.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಅವರ ಸಾಧನೆ ಕಂಡು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರ 'ಸರ್' ಪದವಿ ನೀಡಿತು; ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅತ್ಯುನ್ನತ 'ಭಾರತ ರತ್ನ' ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿತು. ದಿವಾನ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಮೇಲೂ ಅವರು ದೇಶಸೇವೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ೧೦೨ ವರ್ಷಗಳ ತುಂಬು ಜೀವನ ಬದುಕಿ ೧೯೬೨ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ 'ಎಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ ದಿನಾಚರಣೆ' ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

Honouring his achievements, the British conferred the title Sir and the Government of India gave the highest award, the Bharat Ratna, while many institutions awarded honorary doctorates. Even after retiring as Diwan he served the nation and wrote works such as Reconstructing India, Planned Economy for India and his autobiography Memories of My Working Life. He lived a full 102 years, passing away in 1962; his birthday is still observed as Engineers' Day.