అటిట్యూడ్ ఈజ్ ఆల్టిట్యూడ్

నిక్ వుజిసిక్ పుట్టుకతోనే చేతులు, కాళ్లు లేకుండా పుట్టాడు. ప్రేమగల తల్లిదండ్రులు, కష్టమైన బాల్యం, పదమూడేళ్ల వయసులో వచ్చిన మలుపు తర్వాత అతడు తనకు ఉన్నదానికి కృతజ్ఞుడై, స్ఫూర్తి ఇచ్చే వక్తగా మారాడు. మన దృక్పథమే (attitude) మనం ఎంత ఎత్తుకు ఎదగగలమో నిర్ణయిస్తుందని పాఠం చెబుతుంది.

Nick Vujicic was born without arms and legs. With loving parents, hard early struggles and a turning point at age 13, he learnt to be thankful for what he has and became a motivational speaker. The lesson: our attitude decides how high we can rise.

ఈ పాఠం ఒక ఊహతో మొదలవుతుంది: చేతులూ, కాళ్లూ లేకుండా జీవిస్తే ఎలా ఉంటుంది? నిక్ వుజిసిక్ పుట్టినప్పటి నుంచీ అలాగే జీవిస్తున్నాడు. అతడు ఆస్ట్రేలియాలోని మెల్‌బోర్న్‌లో పుట్టాడు; ఈ వ్యాసం రాసే సమయానికి లాస్ ఏంజెలెస్‌లో ఉంటున్నాడు. అయినా అతడు ఫుట్‌బాల్, గోల్ఫ్ ఆడతాడు, ఈత కొడతాడు, సర్ఫింగ్ కూడా చేస్తాడు.

The article asks the reader to imagine life with no arms and no legs. Nick Vujicic, born in Melbourne and living in Los Angeles at the time of the report, has lived this way from birth. Yet he plays football and golf, swims and surfs.

నిక్ ఎడమ తొడ దగ్గర ఒక చిన్న పాదం ఉంది. అది అతనికి సమతుల్యత ఇస్తుంది, బంతిని తన్నడానికి సహాయపడుతుంది. దానితోనే అతడు టైప్ చేస్తాడు, రాస్తాడు, వస్తువులను ఎత్తుకుంటాడు. దాన్ని సరదాగా తన "చికెన్ డ్రమ్‌స్టిక్" అంటాడు. అతని తండ్రి ఆరేళ్ల వయసులోనే కాలి వేళ్లతో టైప్ చేయడం నేర్పాడు. తల్లి పెన్ను పట్టుకోవడానికి ఒక ప్లాస్టిక్ పరికరాన్ని రూపొందించింది. గోల్ఫ్ క్లబ్‌ను గడ్డం కింద ఇరికించి ఆడతాడు; ఇంగ్లిష్ ప్రీమియర్ లీగ్ ఫుట్‌బాల్‌కు పెద్ద అభిమాని.

Nick has one small foot on his left hip. It helps him balance and kick, and he uses it to type, write and pick things up. He jokes about it and calls it his "chicken drumstick". His father taught him to type with his toes at about six. His mother designed a plastic device so that he could hold a pen. He plays golf with the club tucked under his chin and is a big fan of the English Premier League.

మొదట నిక్ తల్లిదండ్రులు షాక్ అయ్యారు. ఈ స్థితికి (దీన్ని "ఫోకోమీలియా" అంటారు) వైద్యపరమైన కారణం లేకపోయినా తల్లి తనను తానే నిందించుకుంది. అయినా వారు అతడిని స్వతంత్రుడిగా చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. తండ్రి 18 నెలల వయసులోనే నీళ్లలో వేసి ఈత నేర్పాడు. ఎగతాళి తప్పదని తెలిసినా, వారు అతడిని ప్రత్యేక పాఠశాలకు కాకుండా సాధారణ పాఠశాలకు పంపారు. అదే వారు తీసుకోగల ఉత్తమ నిర్ణయమని నిక్ తర్వాత చెప్పాడు. పుట్టినప్పుడు నిక్ తండ్రి ఎంతగా కలత చెందాడంటే గది బయటకు వెళ్లి వాంతి చేసుకున్నాడు; తల్లి కూడా బాధలో మునిగి, అతనికి నాలుగు నెలల వయసు వచ్చేవరకు ఎత్తుకోలేకపోయింది. తండ్రి కాలి వేళ్లతో టైప్ చేయడం నేర్పాడు. కదలడానికి నిక్‌కు ఎలక్ట్రిక్ వీల్‌చైర్, సహాయం చేసే సంరక్షకుల బృందం ఉండేవి. తర్వాత అతడు ఫైనాన్షియల్ ప్లానింగ్, రియల్ ఎస్టేట్‌లో డిగ్రీ సాధించాడు.

His parents were shocked at first, and his mother blamed herself although the condition (called Phocomelia) had no medical explanation. Still, they chose to help him become independent. His father put him in water at 18 months to learn to swim. They also sent him to a mainstream school, not a special school, even though he would be teased. Nick later says this was the best decision they could have made. At his birth his father was so shaken that he stepped out of the room and was sick, and his mother, overcome with grief, could not hold her baby until he was four months old. Nick used an electric wheelchair for getting about and had a team of carers. He later earned a degree in Financial Planning and Real Estate.

నిక్‌ను బడిలో ఎగతాళి చేసి వేధించేవారు; ఎనిమిదేళ్ల వయసులోనే అతడు తీవ్రమైన నిరాశలో పడిపోయాడు. అతనిలో కోపం, చేదు భావన ఉండేవి; తల్లిదండ్రులు లేని రోజుల్లో తన భవిష్యత్తు ఏమవుతుందో అని భయపడేవాడు. పదేళ్ల వయసులో తనకు తానే హాని చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అది విఫలమైంది. (మీకు ఎప్పుడైనా ఇంత బాధగా అనిపిస్తే, నమ్మకమైన పెద్దవారితో, ఉపాధ్యాయులతో లేదా కౌన్సెలర్‌తో మాట్లాడండి. సహాయం అందుబాటులో ఉంటుంది.) మతవిశ్వాసం, స్నేహితులు, కుటుంబం సహాయంతో అతడు ఆ స్థితి నుంచి బయటపడ్డాడు.

Nick was bullied and, at the age of eight, became deeply depressed. He felt bitter, angry with God and afraid of the future when his parents would not be around. At ten he tried to harm himself, but the attempt failed. (If you ever feel this low, please talk to a trusted adult, teacher or counsellor. Help is available.) With support from his faith, friends and family he pulled through.

పదమూడేళ్ల వయసులో నిక్ ఒక వార్తాపత్రికలో ఒక దివ్యాంగుడి గురించి చదివాడు; ఆ వ్యక్తి గొప్ప పనులు సాధించి ఇతరులకు సహాయం చేశాడు. తన జీవితాన్ని కూడా ఇతరులకు ఆశ కలిగించడానికి ఉపయోగించాలని నిక్ నిర్ణయించుకున్నాడు. తనకు లేనిదాని గురించి కోపగించకుండా, ఉన్నదానికి కృతజ్ఞతగా ఉండాలనుకున్నాడు. "మన జీవితంలోని సవాళ్లు మన నమ్మకాలను బలపరచడానికే ఉన్నాయి, మనల్ని అణచివేయడానికి కాదు" అంటాడు అతడు.

When Nick was 13, a newspaper piece about a man with a disability who had achieved a great deal and helped others changed his thinking. Nick realised his own life could give hope to people. He chose to be grateful for what he had instead of angry about what he lacked. He says life's hardships are meant to make our beliefs stronger, not to flatten us.

1990లో ధైర్యం, పట్టుదలకు గాను నిక్ ఆస్ట్రేలియన్ యంగ్ సిటిజన్ ఆఫ్ ది ఇయర్ అవార్డు గెలుచుకున్నాడు. 2008లో హవాయిలో సర్ఫింగ్ నిపుణురాలు బెథనీ హామిల్టన్ దగ్గర సర్ఫింగ్ నేర్చుకున్నాడు; ఆమె 12 ఏళ్ల వయసులో షార్క్ దాడిలో ఒక చేతిని కోల్పోయింది. నిక్ సర్ఫ్‌బోర్డ్ మీద 360 డిగ్రీల తిరుగుడు నేర్చుకున్నాడు; అతని శరీర గురుత్వ కేంద్రం చాలా కిందగా ఉండటం వల్ల సమతుల్యత బాగుంటుంది. అతడు ఇప్పుడు స్ఫూర్తి ప్రసంగాలు చేసే వక్తగా 24కు పైగా దేశాలు తిరిగాడు; కొన్నిసార్లు 1,10,000 మంది వరకూ ఉన్న జనసమూహాల ముందు మాట్లాడాడు. ఒకసారి కారులో వెళ్తుండగా, ట్రాఫిక్ లైట్ దగ్గర ఒక అమ్మాయి అతని తలను మాత్రమే చూసి ఆసక్తిగా చూసింది. నిక్ సరదాగా కారు సీటులో 360 డిగ్రీలు గిర్రున తిరిగి ఆమెను బెదరగొట్టాడు; ఆమె వేగంగా వెళ్లిపోయింది. సర్ఫ్‌బోర్డ్ మీద అతడు చేసిన ఆ తిరుగుడు 48 గంటల్లోనే అతనిని సర్ఫర్ పత్రిక ముఖచిత్రంపైకి చేర్చింది.

In 1990 Nick was given Australia's Young Citizen of the Year award. In Hawaii in 2008, Bethany Hamilton, who had lost an arm to a shark at the age of 12, taught him to surf. He mastered a full 360-degree spin on his board, and his low centre of gravity helps him balance. He became a motivational speaker, has travelled to more than 24 countries and has addressed crowds of up to 110,000. Once, at traffic lights, a girl who could see only his head kept staring, so Nick playfully spun round 360 degrees in the car seat to startle her, and she drove off in a hurry. That same 360-degree board spin made Surfer magazine put him on its cover in under 48 hours.

"నేను పడిపోతే మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నిస్తాను. ఎలా ముగిస్తావన్నదే ముఖ్యం" అంటాడు నిక్. పడిపోయినప్పుడు లేచి నిలబడమని, ఎప్పుడూ తమను తాము ప్రేమించుకోవాలని అతడు ప్రజలకు చెబుతాడు. ఒక్కరిని ప్రోత్సహించగలిగినా తన పని పూర్తయినట్టేనని భావిస్తాడు. పాఠంలోని ఒక చిన్న పెట్టెలో ఇలా ఉంది: మన శరీరాకృతిని మనం ఎంచుకోలేదు, కాబట్టి గర్వం లేదా సిగ్గు మన ప్రవర్తన, నైపుణ్యాలు, గుణాల నుంచి రావాలి.

Nick says that when he falls, he tries again and again. What matters is how you finish. He tells people to keep getting up and to love themselves. If he can encourage even one person, he feels his job is done. A boxed note in the textbook adds that we did not choose our looks, so pride or shame should come from behaviour, skills and qualities.